پیام دبیر نخستین همایش اقتصاد چای در ایران

۲۴ , مرداد , ۱۳۸۵

دوستان عزیز ، اندیشه وران گرامی و کارشناسان ارجمند شرکت کننده در نخستین همایش اقتصاد چای در ایران :
با سلام و بهترین آرزوها ، مقدم شما را گرامی می داریم . این موقعیت حضور صمیمانۀ شما پژوهشگران و صاحب نظران و علاقمندان به کشت و صنعت ( و چه بسا به مصرف ) چای ایران ، برای این همایش و برای من که به عنوان دبیر آن از سوی دوستان برگزار کننده انتخاب شده ام . به واقع گرانبها است . ما می توانیم نظریه و تجربه و راهنمایی های شما را در این فرصت یکروزه گرد آوریم و دربارۀ آن بحث و گفتگو کنیم تا راه های عملی و در عین حال آزمودنی و علمی را برای تولید چای کشور بیابیم . در این رشته در حدود ۵۸ هزار خانوار باغدار ، هزاران نفر از نیروی کار متخصص و صدها نفر از مدیران برجسته فعالیت دارند و میلیاردها ریال سرمایه و مقدار زیادی از اراضی پر برکت و کم یاب در منطقه ای چشم نواز و خوش آب و هوا و سرشار از فرهنگ تلاش و هنر و کارآفرینی و طبیعت دوستی به کار افتاده است . همۀ اینها تلاش می کنند تا یکی از کالاهای مصرفی فراغتی و رفاه بخش و در عین حال ضروری و تمدید کنندۀ قوای مردم عزیر ، یعنی چای ، را تولید کنند . کالای تولیدی آنان نه تنها با فرهنگ و سنن و آداب و رسوم مردم ما عجین است و به آنان شادمانی و روحیه ، – این مقوله های به شدت ضرور برای مردم میهن ما – می بخشد ، بلکه همچنین یک کالای اقتصادی و مرتبط با اشتغال و صرفه جویی ارزی است .


به این ترتیب ما در اینجا برای بحث و گفتگو و شناخت مسائل و درمان جویی یک فعالیت اقتصادی گرد آمده ایم که بجز نیروی کار و نیروی مادی مربوط به خود ، به رفاه و فراغت همۀ مردم در تمامی گسترۀ میهن ما مربوط است . چای ایرانی سابقه و فرهنگ قابل توجهی دارد و از سبد چایکاران مهربان خطۀ سبز گیلان تا سبد مصرفی مردم کلانشهرها تا دورترن نقاط مرزی جنوب کشور راه می یابد . با این وصف وضعیت این کشت ، بازرگانی و صنعت مناسب و متوازن و اطمینان بخش نیست .
واردات سودجویانه بی رویه و بی برنامه و حتی نامبتنی بر رقابت سالم ، تولید داخلی را بی هیچ پایه و دلیل منطقی به باد نیستی می دهد .
کیفیت تولید چای ، برغم توانایی عالی منطقه و شرایط تولید ، همیشه بالا و متناسب با ذائقۀ مصرف ایرانی نیست .
رفاه مصرف کننده از یک سو با گرانی های وارداتی و از سوی دیگر با عدم دسترسی به گونه های مرغوب چای داخلی تأمین نمی شود .
درآمد و تولید چایکاران متزلزل و آسیب پذیر است و از حیث اشتغال ، روند اطمینان بخشی در این رشته وجود ندارند .
سرمایه ها و نیروی کار در کارخانه ها بهره وری کافی ندارند و به دلیل سیاست های نامنطقی و مداخله های ناروا و سودجویانه نمی توانند حتی سهم اندکی از سودها و سرمایه های کلان این رشته را برای ارتقای فن شناسی ، به خود جذب کند .
ما در این همایش با هدف بهبودی کمی و کیفی تولید و ارتقای مصرف کننده چای میهنمان گرد آمده ایم . ما کوشش می کنیم تا با استفادۀ ناغرض آلود و نامتعصبانه از روشهای کاربردی و نظریه های اقتصادی در کنار تجربه های ارزشمند مدیران و کارشناسان و تولید کنندگان ، راه حل های سامان بخش و رشد بادوام و دمساز با محیط زیست و رفاه مصرف کننده را بیابیم و توصیه کنیم . در واقع بخش عمده ای از این راه ها مدتهاست که شناخته شده اند . ما در اینجا آرای یکدیگر را می شنویم ، شناخت های خود را اصلاح می کنیم و در محیطی صمیمانه با نوشیدن چای ایرانی در کنار دوستانمان به نظرگاه های مشخص و معین می رسیم و سعی می کنیم آن را به آگاهی دانشوران و کارشناسان این رشته و اگر باز میسر بود ، به گوش مسئولان برسانیم .علاقمندی و صمیمیت شما اندیشه وران گرامی که در کنارتان هنرمندان ، شاعران ، قلم زنان و روزنامه نگاران خطۀ گیلان نیز با شادمانگی و امید ، حضور به هم رسانده و سرافرازمان کرده اند و فراوانی اظهار نظرها و روشهای درستی که تاکنون توصیه شده است و نیز جمع ارزشمند کنونی ، ما را مطمئن می کند که اگر همت و خواست باشد و منافع شخصی که ضد منافع اجتماعی هستند ، مهار شود ، موفقیت حتمی است .
خوش آمدید و موفق باشید
فریبرز رئیس دانا ، ۵ اردیبهشت ۱۳۸۰ – تهران

هیچ نظری برای “ پیام دبیر نخستین همایش اقتصاد چای در ایران ” ارسال نشده است.

نظر بدهید